Autyzm
grudzień 12, 2012

AUTYZM to uogólnione zaburzenia rozwojowe należą do grupy poważnie upośledzających stanów, które jest najtrudniej zrozumieć i leczyć.
ICD – 10 wyróżnia kilka uogólnionych zaburzeń rozwojowych, jak na przykład: zespół Aspergera, autyzm, autyzm atypowy, zespół Retta, inne całościowe zaburzenia rozwojowe, zaburzenie hiperkinetyczne z towarzyszącym upośledzeniem umysłowym i ruchami stereotypowymi.

Jednym z najczęściej występujących i najbardziej zagadkowym zaburzeniem rozwojowym jest autyzm.
Całościowe zaburzenie rozwojowe oznacza, że dotknięte nim osoby przejawiaja nieprawidłowe funkcjonowanie we wszystkich obszarach rozwojowych.
Pierwsze objawy można zaobserwować już w 20 miesiącu życia dziecka (Carson, Buther, Mineka, 2006). Niekiedy jednak rozwijają się dopiero około 3 roku życia.
Obecnie w literaturze stosuje się termin “spektrum zaburzeń autystycznych” ponieważ autyzm, jako zaburzenie o nieustalonej jak dotąd etiologii ma u każdej osoby bardzo indywidualny przebieg i niepowtarzalną symptomatologię. Niekiedy istnieje trudność w postawieniu diagnozy, co świadczy o tym, ze nieprawidłowości rozwojowe mogą mieć różny stopień głębokości i zakres, a tym samym  bardzo różnorodny charakter (Olechnowicz, 2004)Mówi się, że bardzo trudno jest spotkać 2 takie same osoby z autyzmem – tym samym kompletem cech, o podobnej głębokości zaburzeń.

Istnieją jednak wspólne, charakterystyczne dla autyzmu objawy, jak:
•    lęk,
•    zaburzenia percepcji wzrokowej, słuchowej, czuciowej
•    zaburzenia komunikacji,
•    deficyt w rozumieniu i ekspresji języka,
•    deficyt w rozwoju motorycznym,
•    upośledzona zdolność do funkcjonowania w sytuacjach społecznych,
U każdej jednostki przybierać mogą różną postać i niepowtarzalną trajektorię zachowań (Carson, Butcher, Mineka, 2006).
U osób nieobjętych terapią prognozy poprawy w autyzmie są niepomyślne. Często osoby, u których go rozpoznano są niewystarczająco leczone (Werry,1996; za: Carson, Butcher, Mineka, 2006).
Ponadto nie ma ustalonego systemu terapeutycznego, który przynosiłby skutki u wszystkich osób dlatego poddawane są różnym nowatorskim sposobom leczenia, których skuteczność nie zawsze okazuje się być potwierdzona badaniami.

Od czego zacząć?
Jeżeli podejrzewasz, że twoje dziecko ma cechy ze spektrum autystycznego – najważniejsza jest  diagnoza. Diagnoza autyzmu to proces, nie można zdecydować po jednym spotkaniu czy dana osoba ma autyzm czy inne pokrewne zaburzenie. Specjaliści powinni również dokonać diagnozy funkcjonalnej – pokazującej mocne i słabe strony danej osoby.

Co dalej?
Na podstawie diagnozy ustala się system terapeutyczny.  Praca z osobą  z autyzmem przebiegać powinna wielotorowo i na różnych płaszczyznach. Powinna obejmować wszystkie sfery funkcjonowania jednostki.
W naszym ośrodku stosujemy podejście poznawcze oraz poznawczo – behawioralne ze względu na naukowo potwierdzoną skuteczność w leczeniu osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.
Badania opublikowane w Journal of Child Psychology and Psychiatry pokazały jak standardowy program terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) może być dostosowany do terapii wieloskładnikowej mającej na celu leczenie lęku, deficytów społecznych i adaptacyjnych u dzieci ze spektrum autyzmu.
Badania testowały modułowy program CBT, który obejmował moduły koncentrujące się na deficytach ściśle związanych z Autyzmem. Były to: umiejętności społeczne, umiejętności samopomocy, stereotypie. Zastosowano  także zmodyfikowaną wersję tradycyjnego protokołu CBT wykorzystując przede wszystkim techniki poznawczej restrukturyzacji i ekspozycji .
Uczestnikami badania było czterdzieści dzieci ( 7-11 lat) , którzy spełnili kryteria dla ASD (zaburzenia ze spektrum autyzmu) i jedno kryterium z następujących zaburzeń lękowych : zaburzenia lękowe separacji ( SAD) , fobia społeczna , czy zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD ) .
Terapia obejmowała 16 sesji. Model CBT obejmował trening radzenia sobie w takich umiejętnościach (jak: rozpoznawanie afektu, emocji, restrukturyzacja poznawcza, zasada ekspozycji)  a następnie ekspozycji in vivo. Elementy szkolenia rodziców skupiały się na wspieraniu ekspozycji in vivo, wzmocnieniach pozytywnych i umiejętnościach komunikacyjnych. Naukowcy odkryli, że 92,9 % dzieci w grupie leczenia aktywnego spełnili kryteria pozytywnej odpowiedzi na leczenie.
Na podstawie tych wyników , uzasadnione jest, aby wyciągnąć wniosek, że terapia poznawczo-behawioralna z określonymi modyfikacjami może być skuteczna w leczeniu dzieci z ASD i jednocześnie zaburzeń lękowych .

 

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd